Հայոց մեծ եղեռնը (Ցեղասպանությունը) իրականացվեց Օսմանյան Թուրքիայում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1915 թվականից սկսած։ Թուրքական իշխանությունները՝ իշխող երիտթուրքական «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության ղեկավարությամբ, նպատակ ունեին վերջնականապես ոչնչացնել Օսմանյան կայսրության տարածքում ապրող հայ ժողովրդին։
1915 թվականի ապրիլի 24-ին Կոստանդնուպոլսում ձերբակալվեցին և սպանվեցին հայ մտավորականների և քաղաքական գործիչների հարյուրավոր ներկայացուցիչներ։ Դա համարվում է ցեղասպանության սկիզբը։ Շուտով սկսվեցին զանգվածային բռնագրավումներ, տեղահանություններ և կոտորածներ ամբողջ կայսրության տարածքով։
Հայերը տեղահանվեցին իրենց պատմական բնակավայրերից՝ Արևմտյան Հայաստանից և այլ նահանգներից։ Տասնյակ հազարավոր մարդիկ զոհվեցին ճանապարհին՝ սովից, ծարավից, բռնություններից և զանգվածային կոտորածներից։ Միլիոնից ավելի հայ սպանվեց կամ մահացավ աքսորի ճանապարհին։ Կենդանի մնացածները գաղթեցին տարբեր երկրներ՝ ստեղծելով հայկական Սփյուռքը։
Հայոց ցեղասպանությունն առաջին պետականորեն կազմակերպված ցեղասպանություններից է աշխարհում։ Այն մինչ այսօր մնում է միջազգային պատմական և քաղաքական կարևոր խնդիր։ Շատ երկրներ ճանաչել են այն որպես ցեղասպանություն։
