Մուշեղ Գալշոյան. Սպասում

Կոմիտասը ելավ հյուրանոցից, վերարկուի օձիքը բարձրացրեց, ձեռքերը խոթեց գրպանները և քայլեց արագ ու ճկուն: Դեկտեմբերի կեսն էր. Փարիզի փողոցներում վնգստում էր ցուրտը: Եվ փարիզեցիները դուռ ու լուսամուտ գոցել էին օրվա դեմ: Հատուկենտ էին անցորդները: Փողոցի շրջադարձում Կոմիտասը մի դրամապանակ նկատեց: Հնամաշ էր, պարունակությամբ աղքատ` եղած-չեղածը տասը ֆրանկ:
«Խեղճ ու կրակ մեկն է կորցրել,- տխուր մտածեց նա և նայեց շուրջբոլորը,- էս ցուրտ օրվա ապրուստն է կորցրել` կորոնի, կդառնա, ետ կգա… Հիմա կգա»- համոզեց ինքն իրեն և նայեց ժամացույցին. 12-ին քառորդ էր պակաս, իսկ 12-ին Մարգարիտի մոտ ճաշի էր հրավիրված:
«Մի քիչ սպասեմ», – որոշեց ու հանդարտ սկսեց քայլել` փողոցի շրջադարձն ու ետ, շրջադարձն ու ետ, ուշադիր` փողոցով անցնող հատուկենտ անցորդներին: Եվ համոզված էր, որ կգա նա, ու ինքն անմիջնորդ կճանաչի նրան:
«Տխուր բան է օրվա ապրուստ չունենալը»,- մտածեց Կոմիտասը:
Հիշեց Բեռլինը:


1896 թվականին էր, էլի ձմեռ, Բեռլինի բարձրագույն երաժշտանոցում ուսանելու առաջին ձմեռն էր… Բարերարի ուղարկած ամսական թոշակը վերջացել էր, սպասում էր հաջորդին ու` չկար: Եվ դուրս էր եկել մի ծանոթից պարտք խնդրելու, բայց ինքնասիրությունը թույլ չէր տալիս բախել դուռը` հացի համար դրամ խնդրել, ու սոված չափչփում էր Բեռլինի փողոցները: Հանկարծ ոտքերի մոտ նշմարեց կես մարկ, վերցրեց ու ավելի շվարեց` ի՞նչ անել, կես մարկով ոչ կարող ես պանդոկ մտնել, ոչ` խանութ:
Ու այդ կես մարկով վիճակախաղի տոմս գնեց և շահեց հարյուր մարկ:
Հետո աչքերում շողաց մի կարևոր միտք, և նա ուրախացավ, որ դրամապանակի տերը դեռ չի հայտնվել, լավ է որ չի եկել, թե չէ արդեն ուշ կլիներ, շատ ուշ: Եվ նա գրպանից հանեց հարյուր ֆրանկ, ճիշտ` հարյուր, շտապ բացեց դրամապանակը և հարյուր ֆրանկը ծրարեց դրամապանակի խորքում, տասը ֆրանկի տակ: Ապա ժպտաց, ձեռքերը շփեց իրար, խոր շունչ քաշեց, հին ու ծանր պարտքերից ազատվողի պես հանգիստ շնչեց ու շնչի հետ հանկարծ հասկացավ, որ տասը տարի առաջ վիճակախաղով շահած հարյուր մարկը հոգու խորքում, իրենից էլ ծածուկ, պարտք է համարել:
«Ինչո՞ւ,- փորձեց հասկանալ,- ինչո՞ւ պարտք»:
«Որովհետև հարյուր մարդ այդ վիճակախաղում հուսախաբ եղավ, իսկ ես շահեցի, սեփականացրի հարյուր մարդու հարյուր մարկը»: «Ուշացավ»,- ասաց և` այնպիսի տոնով, կարծես պատահական ու իրեն անծանոթ մեկի չէր սպասում, այլ բարեկամի, որի հետ նախապես պայմանավորվածություն ուներ հանդիպելու հենց այնտեղ` փողոցի շրջադարձում, հենց այդ ժամին, միայն թե, չգիտես ինչու, ուշանում է, չի գալիս… Բայց անպայման կգա, և ինքը պետք է սպասի, պարտավոր է:
«Գուցե գլխի էլ չէ, որ դրամապանակը կորցրել է: Կիմանա, կգա, ցուրտ է, շուտ գար»: Ձմռան այդ օրն աշխարհում միլիոն ու մեկ մարդ հյուրընկալ է, միլիոն ու մեկ ճաշի հրավեր ունի (միլիոն ու մեկերորդը` ինքը Կոմիտասը), միլիոն ու մեկ մարդ համերգ ու թատրոնի տոմս է գնել, միլիոն ու մեկ մարդ աշխատում է, միլիոն ու մեկ մարդ մտածում, գլուխ է ջարդում, միլիոն ու մեկ մարդ մեռնում է, միլիոն ու մեկ մարդ ծնվում է… Ձմռան այդ օր ու ժամին աշխարհում մի մարդ, մեկը, միայն մեկը, ձմռանաշունչ փողոցում անծանոթի է սպասում – վերադարձնելու նրա կորուստը` տասը ֆրանկ: Հենց գար տերը, և ինքը դրամապանակը հանձներ նրան ու շարունակեր Մարգարիտենց տան ճամփեն, կդառնար միլիոն ու մեկերորդ ճաշի հրավիրվածը: Ու եկավ նա…
Դեռատի կին էր` այր մարդու բաճկոնով, այր մարդու ոտնամաններով: Դեռատի կնոջ աչքերում բողոք կար, և հույսը լացի պես կախվել էր շուրթերից ու դողում էր:
—  Մադմուազել, դուք որևէ բան կորցրե՞լ եք:
— Այո՛… դրամապանակս եմ կորցրել,- ասաց ցածրաձայն:
Կոմիտասը ձեռքը տարավ գրպանը:
— Ահավասիկ: Վերցրեք,- տխուր ժպտաց,- իսկ ինչո՞ւ ուշացաք:- Աղջիկը թույլ մեկնեց ձեռքը, դրամապանակն առավ, դողացող մատներով փորձեց բացել: Դա ակամա մղում էր, պահի հետ կապ չունեցող: Կոմիտասն ափերի մեջ առավ նրա ձեռքերը:
— Բացել պետք չէ,- ասաց և ինքն իր համար ավելացրեց,- ցուրտ է…
Հետո ձեռքերը գրպանեց, թեթև խոնարհում արավ:
— Վաղը երեկոյան հայկական եկեղեցում հայկական նվագահանդես կա: Ձեզ հրավիրում եմ: Անպատճառ եկեք: Ցտեսություն:
Եվ նորեն գլուխ տվեց ու գնաց: Աղբյուրը՝ Տաթև Աբրահամյանի բլոգ

անծանոթ բառերը

վնկատում-

հատուկենտ- Շատ սակավ, փոքրաթիվ, մի երկու, մի քանի:

ֆրանկ — Դրամական հիմնական միավոր Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Շվեյցարիալում, Լյուքսեմբուրգում և
Մոնակոյում:

կորանի-

հատուկենտ— Շատ սակավ, փոքրաթիվ, մի երկու, մի քանի:

բեռլին-

բախել- Հարված հասցնել, հարվածել, խփել:

Բազմակիորեն- չափել, շատ անգամ կամ շատ բաներ չափել:

բեռակի- Հակառակ իր կամքի, հարկադրաբար:

գրպանել- Որևէ բան գրպանը դնել

Կոմիտասի տեղեկություն

Էջմիածին, 1890, մարտի 17

Կոմիտասը (Սողոմոն Սողոմոնյան) ծնվել է 1869 թ. սեպտեմբերի 26-ին (հոկտեմբերի 8-ին) Քյոթահիա կամ Կուտինա (Օսմանյան կայսրություն)  քաղաքում։ Նրա նախնիները պատմական Հայաստանի Գողթն գավառից Քյոթահիա էին գաղթել 17-րդ դարի վերջին։ Հայրը՝ Գևորգ Սողոմոնյանը, և մայրը՝ Թագուհի Հովհաննիսյանը, բնատուր գեղեցիկ ձայն են ունեցել և երգեր են հորինել, որոնք սիրվել և արմատավորվել են Քյոթահիայի երաժշտական կենցաղում։ 1870 թ. վախճանվում է Կոմիտասի մայրը, 1880 թ.՝ հայրը։ Որբացած երեխայի խնամքն իր վրա է վերցնում հայրական տատը, իսկ նրա մահից հետո՝ հորաքույրը։ 1876-1880 թթ. Կոմիտասը սովորում է Քյոթահիայի քառամյա դպրոցում, այնուհետև՝ Բրուսայի վարժարանում։

1881 թ. Քյոթահիայի առաջնորդական փոխանորդ Գևորգ վրդ. Դերձակյանն ուղևորվում է Էջմիածին՝ եպիսկոպոս ձեռնադրվելու։ Գևորգ Դ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի կոնդակի համաձայն` նա պետք է իր հետ մի ձայնեղ որբ պատանի տաներ Ս. Էջմիածին՝ Գևորգյան ճեմարանում սովորելու համար։ Շուրջ քսան որբերից ընտրվում է Սողոմոնը։ցղդռ

Բեռլին, 1896, օգոստոսի 3

Գևորգյան ճեմարանում ուսանելու տարիներին (1881-1893) բացահայտվում են Սողոմոնի՝ դեռևս մանկուց դրսևորված երաժշտական բացառիկ ունակությունները։ Սահակ վրդ. Ամատունու ղեկավարությամբ նա սովորում է հայ հոգևոր երաժշտության տեսական ու գործնական հիմունքներ։ Այս շրջանում նա սկսում է հավաքել և ուսումնասիրել հայ ժողովրդական երգեր, ինչպես նաև կատարել ստեղծագործական փորձեր։

1890 թ. Սողոմոնը ձեռնադրվում է սարկավագ։ Հոգևոր ուսումն ավարտելուց հետո պաշտոնավարում է ճեմարանում որպես երաժշտության ուսուցիչ։ 1894 թ. ձեռնադրվում է աբեղա և ստանում Կոմիտաս անունն` ի պատիվ 7-րդ դարի հայ շարականագիր, հայոց կաթողիկոս Կոմիտաս Ա Աղցեցու։ 1895 թ. Կոմիտասին շնորհվում է վարդապետի հոգևոր աստիճան։

Իմ ուսումնական ամառը

Ինչ եմ արել ամռանը

Մենք այս ամառ գնացինք լողավազան մենք այն դեղ շատ լավ օր անցկացրեցինք մենք շատ ուրախ էինք, ջուր էինք մտնում խաղում էինք ցատկում էին ջրի մեջ շատ պայծառ օր էր և շատ լավ օր։ Հետո մի օր ել վորոշեցինք գնալ լողավազան այս անգամ գնացինք մեր ընկերների հետ այն դեղ էլ շատ լավն էր մենք խաղացինք լողացինք ու այդպիսով մեր օրը անցկացրեցինք։

հետո մի քանի շաբաթ առաջ էլ գնացել էինք պարզ լիճ զիփլայն անելու մենք պարզ լիճում նավակ ել քշեցինք շատ շատ հետաքրքիր օր եր ես այս ամառ չեմ մոռանա բայց մյուս ամառ իմ կարծիքով ավելի լավ կանցկացնենք։

Ինչ գիրք եմ կարդացել

Ես կարդացել եմ Ազատ Շահինյանի (Տղան և նրա բարի թզուկները) և Հովհաննես Թումանյանի (պոչատ աղվեսը)։ Ես շատ հավանեցի տղան և նրա պարի թզուկները եթե իմ ընկերները չեն կարդացել թող կարդան շատ հետաքրքիր է։

Ճամփորդության պատում

Սեպտեմբերի 9-ին ժամը 09:30 ին մենք շարժվեցինք Հյուսիսային դպրոցից 5-րդ դասարանների սովորողների և դասավանդողների հետ միասին դեպի Կոշ գյուղ, որը գտնվում է Արագածոտնի մարզ։ Անցնելով Երևան- Աշտարակ- Ուջան-Կոշ, մենք հասանք Աղջկա բերդ։ Նստեցինք ու նախաճաշեցինք, բարցրունք հաղթահարեցինք ու Ս․ Ստեփանոս եկեղեցի այցելեցինք, աղոթեցինք և երգեցինք։ Մեր վերադարձի ճամփին անցանք Ագարակի բրոնզեդարյան հնատեղիի մոտով և մտանք Ս․ Գևորգ եկեղեցի։ Վերադարցանք դպրոց զարգացած աշխարհագրական, ճամփորդական գիտելիքներով։

2020.2021 ուսումնական պլան

Անհատական ուսումնական պլան


Անուն-
Ադրինա

Ազգանուն-Մարգարյան

Հասցե- Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս 45\5 բն․ 166

Դասարան- 5-1 դասարան
Ընտրությամբ գործունեություն-
Բուսաբան-կենդանաբաններ

Լրացուցիչ կրթություն- ( նշեք թե ի՞նչ լրացուցիչ պարապմունքի եք հաճախում դպրոցում, կամ դպրոցից դուրս) karate
Երկարօրյա ծառայություն- Երթուղային ծառայություն՝ միակողմանի, երկկողմանի

Ուսումնական պլան

պօլլ

Ուսումնական պլան

Ուսումնական պայմանագիր

Այժմ կառանձնացնեմ դրանք.

Սովորողը պարտավոր է.

  1. Չխախտել Կանոնները, ուսումնառության ընթացքում հարգել այլոց իրավունքը
  2. պահպանել անվտանգության կանոնները
  3. չուշանալ ուսումնական պարապմունքներից
  4. բացակայելու դեպքում սահմանված կարգով տեղեկացնել
  5. սահմանված կարգով մասնակցել ուսումնական պլանով որոշված ճամբարներին, ծեսերին, տոներին
  6. Սահմանված կարգով մասնակցել ուսումնական ճամփորդություններին, ուսումնահասարակական նախագծերին
  7.  վարել իր ուսումնական բլոգը
  8. հետևել կայքին, դասավանդողների ուսումնական բլոգներին
  9. վարել էլ. հասցե, պատասխանել դասավանդողի, կազմակերպչի, տնօրենի, գրասենյակի ղեկավարի էլ նամակներին
  10. մասնակցել հիգիենիկ պահանջների պահպանմանը, ուսումնական պարապունքների հաճախել կոկիկ հագնված
  11. սամանված կարգով ներկայացնել ուսումնական գործունեության մասին հաշվետվություն

Սովորողը իրավունք ունի.

  1. ուսումնական նպատակներով օգտվելու կրթահամալիրի  ուսուցման բոլոր միջոցներից, ուսումնական տարածքներից
  2. ընտրելու ուսումնական պլանով որոշված իր նախասիրած գործունեությունը, լրացուցիչ կրթության ծավալը
  3. ստանալ հեռավար, առցանց ուսուցում
  4. ընտրելու մարզաձևը
  5. հարցեր ուղղելու դասավանդողներին, տնօրենին, խորհրդին մասնաժողովին
  6. մասնակցելու առցանց քննարկումներին, դպրոցի կայքում նյութեր հրապարակել
  7. հայց ներկայացնել խաղարկային դատարան

The epics of different nations

vocabulary bank

debating — բանավեճ

eventually — ի վերջո

fortune — բախտ

convinced — համոզված

suggest — առաջարկել

reinforcement — ամրացում

desire — ցանկություն

sacrifice — զոհաբերություն

loyal — հավատարիմ

Ոդիսականը Հոմերոսին վերագրվող պոեմներից երկրորդն է (Իլիականից հետո)։ Ստեղծվել է, հավանաբար, մ.թ.ա. 8-րդ դարում։

Ի տարբերություն «Իլիականի»` «Ոդիսականի» սյուժեն ոչ թե հերոսական է, այլ հեքիաթային, արկածային և կենցաղային։ Պատմում է Իթակե կղզու արքա Ոդիսևսի` Տրոյական պատերազմից հետո տուն վերադառնալու ճանապարհին տասը տարի տևած արկածների, ինչպես նաև Իթակեում Ոդիսևսին սպասող հավատարիմ կնոջը՝ Պենելոպեին բաժին ընկած փորձությունների մասին։

Տրոյա քաղաք-պետության արքայազն Պարիսը առևանգում է հունական Սպարտա պետության թագավոր Մենելայոսի կնոջը՝ Հեղինեին։ Հեղինեն Զևսի դուստրն էր և ուներ առասպելական գեղեցկություն։ Հեղինեի առևանգումը դառնում է Տրոյական պատերազմի պատճառ։ Պատերազմում հունական զորքերի հրամանատարը Ագամեմնոնն էր։ Հույների կողմից պատերազմին էին մասնակցում Աքիլլեսը, Պարտոկլեսը, հնարամիտ Ոդիսևսը և ուրիշներ։ Ոդիսևսը իր հնարամտությամբ վերջ է դնում տրոյական պատերազմին։ Նրա խորհրդով պատրաստում են փայտե մի մեծ ձի, որի մեջ թաքնվում են հույն զինվորներ։ Տրոյացիները փայտե ձին ներս են տանում։ Զինվորները դուրս են գալիս և կոտորում պահակազորին, բացում դարպասները։ Հեղինեն վերադարձվում է ամուսնուն։

10 տարի Ոդիսևսը մասնակցել է տրոյական պատերազմին։ 10 տարի էլ պահանջվում է, որ վերադառնա հայրենիք՝ Իթակե կղզի։

Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ ծնվել էր նրա որդին՝ Տելեմաքոսը։ Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ 108 փեսացուներ խնդրում էին Պենելոպեի ձեռքը, բայց մերժվում էին։ Եվ որպես որոշման վերջնաժամկետ, Պենելոպեն հայտարարում է, որ երբ վերջացնի իր գոբելենը, ստիպված կլինի իրեն ամուսին ընտրելու: Սակայն հնարամիտ Պենելոպեն դանդաղ էր գործում, իսկ երբ գործում-վերջացնում էր, գիշերը այն քանդում էր և առավոտյան նորից սկսում գործելը:

Տուն վերադարձած Ոդիսևսի խորհրդով Պենելոպեն մրցույթ է կազմակերպում։ Ոդիսևսի աղեղից նրանք պետք է նետ արձակեին, որը պետք է անցներ 12 օղակների միջով։ Ոչ ոք չի կարողանում անգամ լարել այդ աղեղը։ Այդ բանը կարողանում է անել Ոդիսևսը, որը կերպարանափոխվել էր, և որդու հետ մեկտեղ կոտորում էր բոլոր ներկա գտնվողներին։ Այնուհետև որդու և կնոջ հետ շարունակում է թագավորել։