The epics of different nations

vocabulary bank

debating — բանավեճ

eventually — ի վերջո

fortune — բախտ

convinced — համոզված

suggest — առաջարկել

reinforcement — ամրացում

desire — ցանկություն

sacrifice — զոհաբերություն

loyal — հավատարիմ

Ոդիսականը Հոմերոսին վերագրվող պոեմներից երկրորդն է (Իլիականից հետո)։ Ստեղծվել է, հավանաբար, մ.թ.ա. 8-րդ դարում։

Ի տարբերություն «Իլիականի»` «Ոդիսականի» սյուժեն ոչ թե հերոսական է, այլ հեքիաթային, արկածային և կենցաղային։ Պատմում է Իթակե կղզու արքա Ոդիսևսի` Տրոյական պատերազմից հետո տուն վերադառնալու ճանապարհին տասը տարի տևած արկածների, ինչպես նաև Իթակեում Ոդիսևսին սպասող հավատարիմ կնոջը՝ Պենելոպեին բաժին ընկած փորձությունների մասին։

Տրոյա քաղաք-պետության արքայազն Պարիսը առևանգում է հունական Սպարտա պետության թագավոր Մենելայոսի կնոջը՝ Հեղինեին։ Հեղինեն Զևսի դուստրն էր և ուներ առասպելական գեղեցկություն։ Հեղինեի առևանգումը դառնում է Տրոյական պատերազմի պատճառ։ Պատերազմում հունական զորքերի հրամանատարը Ագամեմնոնն էր։ Հույների կողմից պատերազմին էին մասնակցում Աքիլլեսը, Պարտոկլեսը, հնարամիտ Ոդիսևսը և ուրիշներ։ Ոդիսևսը իր հնարամտությամբ վերջ է դնում տրոյական պատերազմին։ Նրա խորհրդով պատրաստում են փայտե մի մեծ ձի, որի մեջ թաքնվում են հույն զինվորներ։ Տրոյացիները փայտե ձին ներս են տանում։ Զինվորները դուրս են գալիս և կոտորում պահակազորին, բացում դարպասները։ Հեղինեն վերադարձվում է ամուսնուն։

10 տարի Ոդիսևսը մասնակցել է տրոյական պատերազմին։ 10 տարի էլ պահանջվում է, որ վերադառնա հայրենիք՝ Իթակե կղզի։

Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ ծնվել էր նրա որդին՝ Տելեմաքոսը։ Ոդիսևսի բացակայության ժամանակ 108 փեսացուներ խնդրում էին Պենելոպեի ձեռքը, բայց մերժվում էին։ Եվ որպես որոշման վերջնաժամկետ, Պենելոպեն հայտարարում է, որ երբ վերջացնի իր գոբելենը, ստիպված կլինի իրեն ամուսին ընտրելու: Սակայն հնարամիտ Պենելոպեն դանդաղ էր գործում, իսկ երբ գործում-վերջացնում էր, գիշերը այն քանդում էր և առավոտյան նորից սկսում գործելը:

Տուն վերադարձած Ոդիսևսի խորհրդով Պենելոպեն մրցույթ է կազմակերպում։ Ոդիսևսի աղեղից նրանք պետք է նետ արձակեին, որը պետք է անցներ 12 օղակների միջով։ Ոչ ոք չի կարողանում անգամ լարել այդ աղեղը։ Այդ բանը կարողանում է անել Ոդիսևսը, որը կերպարանափոխվել էր, և որդու հետ մեկտեղ կոտորում էր բոլոր ներկա գտնվողներին։ Այնուհետև որդու և կնոջ հետ շարունակում է թագավորել։

Miranda’s Journey

Once upon a time their was a duck who lived in Africa. She was an English duck and her name was Miranda. Her one wish was to come to England and play with the girls and boys who lived there. So she said good-bye to all her friends: to the lions and tigers and monkeys but not to the crocodiles. She hated crocodiles. She felt sad to leave her friends, but she flew away bravely. For miles 2 there was nothing but forest then she saw the sea. Then she came to Italy. She could see children at the sea-side, they were playing with the sand. The mothers and fathers were sitting and doing nothing at all, and Miranda thought it was so silly. Then she came to some mountains and had to fly high to get over them. The air grew colder and colder snow began to fall. She heard the sound of singing. It was coming nearer and nearer and Miranda recognized a popular French song. Out of the mist flew a whole flock of French swallows, it was flying south to Italy. As they passed they all dipped their wings in salute. And Miranda dipped hers. She was getting very tired and hungry. The snow fell faster and faster. She couldn’t see a yard in front of her and flew on blinded by the snow, frozen with the cold. And all the time she thought of summer days on English ponds and of the children she was going to meet and play with. Her beak was always pointing towards London. She flew on for hours like this. The wind and the snow suddenly ceased. Above her she could see the stars, and below the bright lights of a big town. It was London. She flew down and landed on a pond near and lnn. There was a little island in the middle of the pond, wili an empty nest on it, just as if it was made for her. She was pleased. She ate some pond grass and got in the nest and was just going to sleep when she heard someone shouting, “Miranda Duck! Miranda Duck!” “Неге I am!” she said, and jumping out of the nest she swam to the bank of the pond, and there was a messenger boy. “Telegram for you,” said the boy, “sign here, please!” Miranda signed. Then /with the telegram in her beak she swam back to her nest. Oh! she was happy. She opened it. It was from the girls and boys in Africa, and in it was written:

Miranda, Miranda, Miranda Duck, Here is a message to wish you good luck; From the children of Africa, oh Ducky dear, do Look after yourself, we’re thinking of you.

The lights went out at the inn across the road. She could hear the people saying good night to each other. Then all was quiet. She put the telegram under one wing and her head under the other, and went to sleep.

անծանոթ բառերը

blinded- կարուցած

ceased- դադարեց

Համառոտ պատմում

Once upon a time their was a duck who lived in Africa. She was an English duck and her name was Miranda. Her one wish was to come to England, so she said good-bye to all her friends. For miles there was nothing but forest then she saw the sea. Then she came to Italy. Then she came to some mountain and the air grew colder and colder, snow began to fall. She heard the sound of singing and Miranda recognized a popular French song. She was getting very tired and hungry. All the time she thought of summer days on English ponds and of the children she was going to meet and play with. She flew on for hours like this. Above her she could see the stars, and below the bright lights of a big town. It was London. She flew down and landed on a pond near and lnn. She ate some pond grass and got in the nest and was just going to sleep when she heard someone shouting, “Miranda Duck! Miranda Duck!” and there was a messenger boy. “Telegram for you,” said the boy. She was happy. She opened it. It was from the girls and boys in Africa. She put the telegram under one wing and her head under the other, and went to sleep.

Hope you enjoy.

Sasundzi Davith

Sasuntsi David.jpg

XII

When David discovered the convent’s sad fate,

He called to old Ohan, “Dear Uncle, please wait!

I am an orphan, no keeper on earth.

You are my father, though not by birth.

I want to stay here on Maruta’s peak,

until I’ve rebuilt our convent unique.

Provide me, my keeper, five hundred skilled men,

and five thousand workers to build it again.

Just as it was, we’ve no time to lose.

Send them this week, please don’t refuse.”

Just as he promised, Ohan brought a corps

of five thousand five hundred superior

workers to rebuild the convent on high.

Banging and clanging, it rose to the sky,

just as it was, in all of its glory,

the Church of Our Lady, a blessed promontory.

The monks to the convent quickly returned.

Chanting soared up again, candles were burned.

David came down from the convent sublime

restored to the splendor of Great Mher’s time.

vocabulary

discovered — իմանալ

orphan — որբ

peak — սար

Provide — տրամադրել

corps — բանվոր

superior — վարպետ

Banging and clanging — ճկում և զննում

glory — փառք

promontory — հրվանդակ

monks — վանականներ

convent — վանք

Chanting — երգել

soared up — բարձրացավ

sublime — վեհ

restored — վերականգնել

splendor -շքեղություն 

Easter with family

Do you celebrate Easter?
Yes we do celebrate Easter. We go to church, paint eggs, fight with the eggs, gather together to celebrate the  resurrection of Jesus Christ.

What’s your favorite part of the Easter holiday?
My favorite part of the Easter holiday is painting the eggs and decorating the house.
How Easter is celebrated in your family?
We celebrate Easter in our family by being together and baking easter cake and coloring eggs.
Send me family photos at Easter.

English homework

school supplies
A: What do you need for school?
B: I need pencils.
A: Anything else?
B: I need a notebook.
A: Do you need a pen?
B: No. I already have a pen.
A: Do you need a calculator?
B: No. The teacher doesn’t permit calculators.
A: How about a dictionary?
B: No, we have a big dictionary in the classroom.
A: Well, I guess that’s it.
B: Yes, that’s all I need for now.

go to college
A: Do you go to college?
B: Yes, I do.
A: What college do you go to?
B: I go to Pasadena City College.
A: Do you like it?
B: Oh, yes, I really like it.
A: Why do you like it?
B: Because it has great teachers.
A: What else?
B: I like all my classmates, too.
A: Anything else?
B: Yes. It’s not expensive!